رنگ الکترواستاتیک

رنگ الکترواستاتیک

زودرن-رنگ الکترواستاتیک پنجره آلومینیومی

رنگ الکترواستاتیک اولین بار در ایالات متحده در سال ۱۹۵۰ میلادی پدید امد و عمکلرد آن به صورت زیر بوده است:

پودر زرین اپوکسی ، پیگمنت و چند ماده ی دیگر که در ترکیب با همدیگر به عنوان رنگ پودری به کار می رفتند. روش استفاده از آن نیز به این شکل بود که ابتدا قطعه ی مورد نظر تا دمای مشخصی داغ می شد سپس در مخزنی از پودر فرو می رفت.

مخزنی که پودر های در آن معلق بودند و با وارد شدن قطعه ی داغ به آن پوشش ضخیمی از رنگ بر روی سطوح مختلف آن قطعه ایجاد می شد

همانگونه که با گذر زمان تمامی روش ها در صنایع مختلف دچار دگرگونی و تغییر شده اند که موجب بهبود آنها و به وجود آمدن شیوه های جدیدی شده است استفاده و کاربرد رنگ پودری زیر در گذر زمان شیوه های مختلفی به خود دیده است.

اما آنچه امروزه متدوال است و در تمامی صنایع مورد استفاده قرار می گیرد شیوه ی واحدی است که به توضیح مفصل آن می پردازیم.

ترکیبات رنگ الکترواستاتیک

رنگ الکترواستاتیک به طوری کلی متشکل از ذرات و رزین خشک می باشد که با رنگ مورد نظر مشتری ترکیب می گردد. سپس با استفاده از تپانچه ی پاششی بر روی سطح قطعات مختلف پاشیده می شود.

در این مرحله با توجه به اینکه رنگ مورد نظر حاوی بار الکترواستایک می باشند و از طرفی قطعه ی مورد نظر به ارت زمین وصل شده است ذرات رنگ به بدنه ی قطعه ی مورد نظر می چسبند.

برای تثبیت رنگ و تکمیل فراید رنگ کاری قطعات در کوره ی پخت رنگ قرار می گیرند. تا تمام ترکیبات موجود در رنگ پودری بر روی قطعه ی مورد نظر تثبیت شده و رنگ مورد نظر را بر روی بدنه ی قطعه ایجاد شود.

رنگ ایجاد شده رنگی یکدست و ضخیم است که مقاومتی بالا در برابر مواد شیمیایی داشته و در مقابل خراش و پوسته شدن عکس العمل بالایی از خود نشان می دهد.

لازم به توضیح است که کوره های پخت رنگ پودری از نوع کوره های صنعتی مخصوصی می باشند که قطعات رنگ کاری شده را در دمای ۲۰۰ درجه ی سانتی گراد می پزند.